KERKRENTMEESTERIJ
Geschreven door Vkb Datum: 15-4-2005
In “HW Confessioneel” van 3 februari
2005 stelt ds. B.H. Weegink, predikant
van de hervormde gemeente
Katwijk aan Zee, dat de Protestantse
Kerk in Nederland één ding
niet goed geregeld heeft, want ze
laat ons maar stoethaspelen met de
naam voor het plaatselijk beheer.
Ds. Weegink: “Lange tijd hadden we kerkvoogden en die bepaalden de kerkvoogdij. Maar sinds de nieuwe kerkorde zijn de voogden allemaal kerkrentmeesters geworden. En wat die samen vormen, daar heeft geen mens op zitten wachten. Ze gaan over geld en goed, maar hun club heeft geen doelgerichte naam.
Vergeefs zoeken we in de kerkelijke regelgeving naar het schone woord ‘kerkvoogdij’. Dat bestaat niet meer. ‘College van kerkrentmeesters is het geworden’. Dat is een mond vol en een lettergreep te lang. Ik geef u op een briefje: binnenkort maakt het volk daar ‘krentmeesters’ van. O zo persoonsgebonden. Het lijkt wel of het college een doel op zich is! Alsof het om die meesters zelf gaat! Ze zitten toch niet voor eigen baat?
We missen doodeenvoudig een goede naam voor de beheersinstantie. Die heeft eigen rechtspersoonlijkheid. Ik zal daar mal zijn en zondags op de preekstoel bij de tweede collectezak gaan roepen: ‘We houden nu de rondgang voor het college van kerkrentmeesters’. Dan wek je de indruk dat de pecunia in hun eigen zak verdaagt. Mooi niet!
De goegemeente zal er ook geen rooie cent voor willen schuiven. In het verleden waren we ook niet zo dwaas om voor ‘het college van kerkvoogden’ of ‘de commissie van beheer’ te collecteren. Er was altijd het overstijgend belang van ‘kerkvoogdij’ of ‘kerk’. In het gemeenteblaadje moeten we ook niet teuten dat de vrijwillige bijdrage en wat er verder bij elkaar wordt geschooierd bestemd is voor ‘het college van kerkrentmeesters’. Je zou er een vieze smaak van krijgen.
De kerk mag wel eens gaan uitleggen dat er verschil is tussen manager en management. Je geeft voor de huishouding. Wat de huiseconoom krijgt, is niet voor hem. Het is hem toevertrouwd, voor een heilig doel. Dat moet hij beheren, uitzetten en uitdelen. Daar zijn juist die kerkrentmeesters voor, zal iemand opmerken. Ze staan in dienst van de baas en geven hem rekenschap. Toch komen de rentmeesters er in de Bijbel niet best af. Ze zijn vlees en bloed, en dikwijls nog onrechtvaardig ook.
Het kerkrentmeesterschap is op de synodevergaderingen die ik me herinner vooral een eresaluut aan de lutheranen geweest. Die doen, als ze het op hun heupen krijgen, nog chiquer dan de hervormden ooit hebben gedaan. Maar dat meesterschap past niet echt bij het evangeliebesef. Een christgelovig mens wordt aangetrokken door de Meester die dient. We staan onder Hem.
Van mij mag er iets terugkomen uit de dagen van Koning Willem I. Met zijn reglementenbundel was hij opperkerkvoogd en voedsterheer van de hervormde schare. Het ging ergens over. En tegen de kerkvoogdij kon je nog aanschoppen. Nu trap je in een lege doos.
Hoog tijd dat we uit de impasse komen. Ik waag een schot. Het college van kerkrentmeesters noemen we voortaan ‘de kerkrentmeesterij’. Dan kunnen we ook weer fatsoenlijk met de pet rond. En zeggen we tegen het kerkvolk: ‘vetmesten, die boel. En zorgen ervoor dat er voldoende krenten in de pap blijven!”, zo besluit ds. Weegink zijn betoog in “HW Confessioneel”.
Ds. Weegink: “Lange tijd hadden we kerkvoogden en die bepaalden de kerkvoogdij. Maar sinds de nieuwe kerkorde zijn de voogden allemaal kerkrentmeesters geworden. En wat die samen vormen, daar heeft geen mens op zitten wachten. Ze gaan over geld en goed, maar hun club heeft geen doelgerichte naam.
Vergeefs zoeken we in de kerkelijke regelgeving naar het schone woord ‘kerkvoogdij’. Dat bestaat niet meer. ‘College van kerkrentmeesters is het geworden’. Dat is een mond vol en een lettergreep te lang. Ik geef u op een briefje: binnenkort maakt het volk daar ‘krentmeesters’ van. O zo persoonsgebonden. Het lijkt wel of het college een doel op zich is! Alsof het om die meesters zelf gaat! Ze zitten toch niet voor eigen baat?
We missen doodeenvoudig een goede naam voor de beheersinstantie. Die heeft eigen rechtspersoonlijkheid. Ik zal daar mal zijn en zondags op de preekstoel bij de tweede collectezak gaan roepen: ‘We houden nu de rondgang voor het college van kerkrentmeesters’. Dan wek je de indruk dat de pecunia in hun eigen zak verdaagt. Mooi niet!
De goegemeente zal er ook geen rooie cent voor willen schuiven. In het verleden waren we ook niet zo dwaas om voor ‘het college van kerkvoogden’ of ‘de commissie van beheer’ te collecteren. Er was altijd het overstijgend belang van ‘kerkvoogdij’ of ‘kerk’. In het gemeenteblaadje moeten we ook niet teuten dat de vrijwillige bijdrage en wat er verder bij elkaar wordt geschooierd bestemd is voor ‘het college van kerkrentmeesters’. Je zou er een vieze smaak van krijgen.
De kerk mag wel eens gaan uitleggen dat er verschil is tussen manager en management. Je geeft voor de huishouding. Wat de huiseconoom krijgt, is niet voor hem. Het is hem toevertrouwd, voor een heilig doel. Dat moet hij beheren, uitzetten en uitdelen. Daar zijn juist die kerkrentmeesters voor, zal iemand opmerken. Ze staan in dienst van de baas en geven hem rekenschap. Toch komen de rentmeesters er in de Bijbel niet best af. Ze zijn vlees en bloed, en dikwijls nog onrechtvaardig ook.
Het kerkrentmeesterschap is op de synodevergaderingen die ik me herinner vooral een eresaluut aan de lutheranen geweest. Die doen, als ze het op hun heupen krijgen, nog chiquer dan de hervormden ooit hebben gedaan. Maar dat meesterschap past niet echt bij het evangeliebesef. Een christgelovig mens wordt aangetrokken door de Meester die dient. We staan onder Hem.
Van mij mag er iets terugkomen uit de dagen van Koning Willem I. Met zijn reglementenbundel was hij opperkerkvoogd en voedsterheer van de hervormde schare. Het ging ergens over. En tegen de kerkvoogdij kon je nog aanschoppen. Nu trap je in een lege doos.
Hoog tijd dat we uit de impasse komen. Ik waag een schot. Het college van kerkrentmeesters noemen we voortaan ‘de kerkrentmeesterij’. Dan kunnen we ook weer fatsoenlijk met de pet rond. En zeggen we tegen het kerkvolk: ‘vetmesten, die boel. En zorgen ervoor dat er voldoende krenten in de pap blijven!”, zo besluit ds. Weegink zijn betoog in “HW Confessioneel”.
Ik wil starten met VKB Academy.
U heeft geen Flash player geinstalleerd. Klik hier om deze te downloaden.
