Kosten salarissen en traktementen van kerkelijke medewerkers en predikanten
Geschreven door M.G.R. Barendrecht Datum: 15-7-2008
In de circulaires behorend bij de arbeidsvoorwaardenregeling voor de kerkelijke medewerkers en in de uitvoeringsbepalingen die u ontvangt bij de arbeidsvoorwaarden van de predikanten heeft men kunnen lezen over de recente stijging van de salarissen, respectievelijk van de traktementen. De relatief sterke stijging heeft u wellicht aanleiding gegeven de wenkbrauwen te fronsen. Het
huishoudboekje van uw gemeente is mogelijk al lastig sluitend te krijgen. Het stijgen van salarissen en traktementen maakt dat nog moeilijker. Wat is de achtergrond van deze stijging?
Veel lezers zullen zelf voor hun werk vallen onder de bepalingen van de CAO van een bepaalde bedrijfstak. In de CAO liggen allerlei afspraken vast over het salaris, vakantiegeld, eindejaarsuitkering, verlofdagen etc.
Tijdens de onderhandelingen met de vakbonden komen de werkgevers tot nieuwe periodieke afspraken. Soms voor de duur van één jaar; soms meerjarig.
Overheid als referentiekader
In de kerk is het ook gebruikelijk aansluiting te zoeken
bij externe ontwikkelingen. In de voormalige Nederlandse
Hervormde Kerk volgde men de richtlijnen voor het
personeel bij de rijksoverheid; bij de Gereformeerde
kerken diende de ontwikkeling van de bezoldiging van
leraren in het middelbaar onderwijs als referentie. In de
Protestantse Kerk in Nederland wordt weer aansluiting
gezocht bij de CAO voor de rijksoverheid.
De onderhandelingen voor deze CAO worden gevoerd door de minister van Binnenlandse Zaken met de vakorganisaties voor overheidspersoneel. Hierbij wordt sterk rekening gehouden met een tiental CAO’s voor grote groepen werknemers. De ontwikkelingen bij de overheid zijn in de regel wat minder uitbundig dan in het bedrijfsleven. De overheid als referentiekader is voor de kerk dan ook passend. De minister van Binnenlandse Zaken is een aantal jaren zeer terughoudend geweest bij de onderhandelingen. Dat heeft ertoe geleid dat ook in de kerk de ontwikkeling van de salarissen/traktementen een aantal jaren op 0 pct. heeft gestaan.
Dat blijkt echter niet vol te houden door ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. De overheid moet meer marktconform gaan belonen en wil ook een goed werkgever blijven. Concreet heeft dat geleid tot meerjarenafspraken (voor ruim 3 jaar), waarbij naast een procentuele verhoging van het overheidssalaris een stapsgewijze verhoging van de eindejaarsuitkering is afgesproken tot een 13e maand. Dat heeft zijn vertaling vervolgens gekregen in de afspraken in de kerk. De circulaires en uitvoeringsbepalingen brengen we u daar vervolgens weer van op de hoogte.
De onderhandelingen voor deze CAO worden gevoerd door de minister van Binnenlandse Zaken met de vakorganisaties voor overheidspersoneel. Hierbij wordt sterk rekening gehouden met een tiental CAO’s voor grote groepen werknemers. De ontwikkelingen bij de overheid zijn in de regel wat minder uitbundig dan in het bedrijfsleven. De overheid als referentiekader is voor de kerk dan ook passend. De minister van Binnenlandse Zaken is een aantal jaren zeer terughoudend geweest bij de onderhandelingen. Dat heeft ertoe geleid dat ook in de kerk de ontwikkeling van de salarissen/traktementen een aantal jaren op 0 pct. heeft gestaan.
Dat blijkt echter niet vol te houden door ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. De overheid moet meer marktconform gaan belonen en wil ook een goed werkgever blijven. Concreet heeft dat geleid tot meerjarenafspraken (voor ruim 3 jaar), waarbij naast een procentuele verhoging van het overheidssalaris een stapsgewijze verhoging van de eindejaarsuitkering is afgesproken tot een 13e maand. Dat heeft zijn vertaling vervolgens gekregen in de afspraken in de kerk. De circulaires en uitvoeringsbepalingen brengen we u daar vervolgens weer van op de hoogte.
Goed werkgever
Enerzijds is het dan ook duidelijk dat de kerkelijke
werkgever eveneens een goed werkgever moet zijn en
de ontwikkelingen op het terrein van de arbeidsvoorwaarden
in de maatschappij niet kan negeren; anderzijds
is bekend dat de financiële polsstok van de landelijke
kerk en van de plaatselijke gemeenten niet heel ver kan
reiken.
Dat heeft ertoe geleid dat er ook wordt gekeken naar de kostenontwikkeling van uitkeringen bij werkloosheid, ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid. De kerk kent bijvoorbeeld het wachtgeld, alsmede het aanvullende wachtgeld bij bepaalde situaties van (gedeeltelijke) arbeidsongeschiktheid, voor predikanten ten laste van de centrale kas. De kerk draagt daarmee zelf het risico. Ook op genoemde terreinen wordt gekeken naar de algemeen geldende maatschappelijke opvattingen. Eén van de resultaten is een rapport “Meetellen”, waarin aan deze zaken aandacht wordt geschonken. Een concreet resultaat is dat bij predikanten in het tweede ziektejaar het traktement wordt verlaagd tot 70%. Zoals dit ook gebruikelijk is bij werknemers. Het enkele jaren geleden gelanceerde verzuimprotocol moet meer sturing geven aan het beperken van het ziekteverzuim.
Bij het beperken van het ziekteverzuim moet ook worden gedacht aan het tijdig inspelen op spanningen, die zich soms tussen kerkenraad en predikant voordoen. Uit vragen van de gemeenten ter zake, blijkt dat er bij de gemeenten veel onbekendheid is over het hoe — en ook over welke kerkelijke instantie geraadpleegd kan worden. Dit punt zal in de komende tijd extra aandacht krijgen en door het bureau predikantstraktementen uitvoeriger met de gemeenten worden gecommuniceerd.
Een aantal onderdelen van het rapport “Meetellen”, met name de beperking van toekenning van, alsmede de duur van het wachtgeld zijn door een werkgroep nader uitgewerkt en via het Georganiseerd Overleg Predikanten (GOP) en de Beleidscommissie Predikanten (BCP) op 27 juni j.l. ter besluitvorming aan de Kleine Synode voorgelegd. Hierdoor wordt het in voorkomende gevallen mogelijk om door verkorting van de wachtgeldduur tot minder aanspraken op de centrale kas te komen. Daarnaast zijn er voorstellen gedaan voor het voorkomen van werkloosheid bij predikanten (preventiebeleid)
Dat heeft ertoe geleid dat er ook wordt gekeken naar de kostenontwikkeling van uitkeringen bij werkloosheid, ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid. De kerk kent bijvoorbeeld het wachtgeld, alsmede het aanvullende wachtgeld bij bepaalde situaties van (gedeeltelijke) arbeidsongeschiktheid, voor predikanten ten laste van de centrale kas. De kerk draagt daarmee zelf het risico. Ook op genoemde terreinen wordt gekeken naar de algemeen geldende maatschappelijke opvattingen. Eén van de resultaten is een rapport “Meetellen”, waarin aan deze zaken aandacht wordt geschonken. Een concreet resultaat is dat bij predikanten in het tweede ziektejaar het traktement wordt verlaagd tot 70%. Zoals dit ook gebruikelijk is bij werknemers. Het enkele jaren geleden gelanceerde verzuimprotocol moet meer sturing geven aan het beperken van het ziekteverzuim.
Bij het beperken van het ziekteverzuim moet ook worden gedacht aan het tijdig inspelen op spanningen, die zich soms tussen kerkenraad en predikant voordoen. Uit vragen van de gemeenten ter zake, blijkt dat er bij de gemeenten veel onbekendheid is over het hoe — en ook over welke kerkelijke instantie geraadpleegd kan worden. Dit punt zal in de komende tijd extra aandacht krijgen en door het bureau predikantstraktementen uitvoeriger met de gemeenten worden gecommuniceerd.
Een aantal onderdelen van het rapport “Meetellen”, met name de beperking van toekenning van, alsmede de duur van het wachtgeld zijn door een werkgroep nader uitgewerkt en via het Georganiseerd Overleg Predikanten (GOP) en de Beleidscommissie Predikanten (BCP) op 27 juni j.l. ter besluitvorming aan de Kleine Synode voorgelegd. Hierdoor wordt het in voorkomende gevallen mogelijk om door verkorting van de wachtgeldduur tot minder aanspraken op de centrale kas te komen. Daarnaast zijn er voorstellen gedaan voor het voorkomen van werkloosheid bij predikanten (preventiebeleid)
Stuurgroep Werken in de Wijngaard
Waar de kosten van professionals in de kerk (kerkelijk
werkers en predikanten) als gevolg van de algemene
loonontwikkeling stijgen en in een aantal gemeenten de
inkomsten dalen, is het zaak dat deze gemeenten instrumenten in handen krijgen om de tering naar de
nering te kunnen zetten. Met het oog hierop heeft de
synode de Stuurgroep Werken in de Wijngaard ingesteld
onder leiding van voormalig landbouwminister prof. dr.
C.P. Veerman.
De stuurgroep heeft de opdracht om aan de synode voorstellen te doen met betrekking tot de ambtelijke en rechtspositionele positie van de kerkelijk werkenden, de rechtspositie van de predikanten, de rol van de classes met betrekking tot het formatiebeleid en mogelijkheden van solidariteit tussen de gemeenten voor het oplossen van problemen. Het gaat hier om antwoorden op vragen die raken aan de ambtstheologie en de presbyteriaalsynodale structuur van onze kerk.
We zullen u verder op de hoogte houden van de ontwikkelingen.
* Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met de heer J. Runherd van het bureau predikantstraktementen.
De stuurgroep heeft de opdracht om aan de synode voorstellen te doen met betrekking tot de ambtelijke en rechtspositionele positie van de kerkelijk werkenden, de rechtspositie van de predikanten, de rol van de classes met betrekking tot het formatiebeleid en mogelijkheden van solidariteit tussen de gemeenten voor het oplossen van problemen. Het gaat hier om antwoorden op vragen die raken aan de ambtstheologie en de presbyteriaalsynodale structuur van onze kerk.
We zullen u verder op de hoogte houden van de ontwikkelingen.
* Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met de heer J. Runherd van het bureau predikantstraktementen.
Ik wil starten met VKB Academy.
U heeft geen Flash player geinstalleerd. Klik hier om deze te downloaden.
